18 sierpnia ogłoszono „Trzeci plan pięcioletni rozwoju gospodarczego i społecznego Specjalnego Regionu Administracyjnego Makau (2026–2030)”, który zawiera ogólną koncepcję i systematyczne plany rozwoju Makau na najbliższe pięć lat oraz na dłuższy okres.
W opinii publicznej uważa się, że plan ten stanowi kolejny ważny krok w kierunku pomyślnej realizacji zasady „jeden kraj, dwa systemy” z uwzględnieniem specyfiki Makau. Ma on znaczenie kamienia milowego dla promowania wysokiej jakości rozwoju Makau, wyznaczając kierunek na przyszłość.
„Trzeci Plan Pięcioletni” określa 35 głównych wskaźników rozwoju gospodarczego i społecznego, 68 obszarów specjalnych oraz 310 kluczowych zadań, charakteryzując się wysoką celowością i wykonalnością.
Plan w pełni odzwierciedla zalety systemu „jeden kraj, dwa systemy”. Z jednej strony jest powiązany z krajowym planem „15. Planu Pięcioletniego”, kładzie nacisk na zrównoważony rozwój i bezpieczeństwo oraz aktywnie wpisuje się w ogólny kontekst rozwoju kraju i służy mu; z drugiej strony w pełni wykorzystuje przewagę kierownictwa administracyjnego Makau, a jednocześnie odzwierciedla demokratyczne konsultacje i budowanie szerokiego konsensusu społecznego.
W jaki sposób Makau wkroczy w nową fazę wysokiej jakości rozwoju w ciągu najbliższych pięciu lat?
Bezpieczeństwo jest warunkiem wstępnym rozwoju, a „rozwój oparty na umiarkowanej dywersyfikacji” ma istotne znaczenie dla gospodarki Makau. W okresie realizacji 15. planu pięcioletniego Chiny będą nadal promować otwartość na świat na wysokim poziomie, co stwarza istotne możliwości dla rozwoju Makau. W ramach zasady „jeden kraj, dwa systemy” Makau posiada takie atuty, jak status wolnego portu handlowego oraz odrębnej strefy celnej. W ostatnich latach Makau realizowało szereg projektów współpracy, aktywnie uczestniczyło w budowie Wielkiej Zatoki Guangdong-Hongkong-Makau oraz w inicjatywie „Pasa i Szlaku”, nieustannie wzmacniając swoją rolę jako „węzła” łączącego krajowy i międzynarodowy obieg gospodarczy.
W ciągu najbliższych pięciu lat Makau będzie ściśle integrować się z ogólnym kontekstem rozwoju kraju, nieustannie pisząc nowy rozdział w historii udanej realizacji zasady „jeden kraj, dwa systemy”.